Lubomir (904 m n.p.m.) to szczyt w Paśmie Lubomira i Łysiny. Nazwa szczytu pochodzi o nazwiska księcia Kazimierza Lubomirskiego. Nadano ją w 1932 roku w uznaniu jego zasług (w 1922 roku ofiarował domek myśliwski i 10 hałasu na szczycie zwanym wówczas Łysiną pod budowę obserwatorium astronomicznego).

Lubomir jest najwyższym szczytem Pasma Lubomira i Łysiny, i znajduje się na jego wschodnim końcu, jego południowo – wschodnie stoki opadają do Przełęczy Jaworzyce. Stoki północne są bardziej strome od południowych. Z masywu Lubomira wpływa kilka potoków: Niedźwiadek (dopływ Kasinianki) oraz Lipnik i Smarkawka (dopływy Krzyworzeki).  W naukowo opracowanej regionalizacji Polski według Jerzego Kondrackiego całe Pasmo Lubomira i Łysiny należy do Beskidu Wyspowego. Na mapach często zaliczane jest do Beskidu Makowskiego, w przewodnikach zwykle jednak opisywane jest właśnie razem z Beskidem Wyspowym.

Wierzchołek Lubomira jest całkowicie zalesiony, więc pozbawiony widoków. W 1922 roku na szczycie Lubomira (wówczas Łysiny), na dawnej polanie Przygoleź wybudowano z inicjatywy prof. Tadeusza Banachiewicza niewielkie obserwatorium astronomiczne – jedno z dwóch w ówczesnych polskich Karpatach. Podczas wojny Pasmo Lubomira i Łysiny było miejscem stacjonowania oddziałów partyzanckich. Latem 2006 roku, obok pozostałości przedwojennego obserwatorium, na miejscu fundamentów budynku mieszkalnego, rozpoczęto budowę nowego obserwatorium, na miejscu fundamentów budynku mieszkalnego, rozpoczęto budowę nowego obserwatorium astronomicznego. Dnia 16 października 2007 roku miało miejsce uroczyste otwarcie obiektu – Obserwatorium Astronomiczne im. Tadeusza Banachiewicza na Lubomirze.

Szlaki turystyki pieszej:

– zielony – Wiśniowa – Lubomir,

– czerwony (Mały Szlak Beskidzki) – Myślenice – Lubomir – Wierzbanowa – Kasina Wielka – Lubogoszcz – Mszana Dolna – Luboń Wielki

 

Interaktyna Mapa Atrakcji TurystycznychPopularyzacja atrakcji turystycznych Województwa Małopolskiego.