Jerzy Żuławski – poeta, prozaik, dramaturg. Urodzony 14 lipca 1874 roku w Lipowcu koło Rzeszowa. Późniejsze lata dzieciństwa pisarz spędził w rodzinnym majątku, w Młynnem pod Limanową. Do gimnazjum uczęszczał w Bochni i w Krakowie. Od 1892 roku studiował na Politechnice w Zurychu, później – w związku ze zmianą zainteresowań – przeniósł się na wydział filozofii w Bernie (Szwajcaria), otrzymując w 1898 roku stopień doktora na podstawie rozprawy o Spinozie. Po powrocie do kraju zaczął pracować jako nauczyciel w gimnazjum w Jaśle, potem – po ożenieniu się – w  Krakowie, gdzie  nawiązał stosunki ze środowiskiem literackim, w  krakowskim „Życiu” publikował też swoje utwory, a wreszcie rzucił pracę pedagogiczną. Przez krótki czas, w 1899 roku, współredagował pismo „Krytyka”. Później zaś, zniechęcony do życia osiadłego, przebywał zarówno w Krakowie, jak we Lwowie i Zakopanem, podróżując także do  Niemiec, Szwajcarii, Włoch i Francji. Urzeczony górami wiele razy przebywał w Alpach i robił odkrywcze wyprawy w głąb Tatr. Był jednym z założycieli Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego i uczestniczył w wyprawach ratunkowych. Na stałe przeniósł się do Zakopanego w 1910 roku  z drugą żoną (miał z nią trzech synów: Marka, późniejszego malarza; Juliusza, który w przyszłości został pisarzem i Wawrzyńca – przyszłego kompozytora). W latach 1911-1912 współredagował pismo „Zakopane”. W momencie wybuchu pierwszej wojny wstąpił do Legionów Piłsudskiego, gdzie m.in. pracował w Departamencie Wojskowym, a później rozwinął działalność publicystyczną na terenie Królestwa (m.in. redagował w Łodzi pismo „Do broni!”). Krótko przebywał w Wiedniu przy Naczelnym Komitecie Narodowym. W 1915 roku został przeniesiony do Komendy Legionów w Piotrkowie (jako podporucznik), pełniąc funkcję łącznika Komendy ze sztabem I Brygady. Zmarł na tyfus 9 sierpnia 1915 roku.

Interaktyna Mapa Atrakcji TurystycznychPopularyzacja atrakcji turystycznych Województwa Małopolskiego.