Józef Beck – pułkownik, polityk, minister spraw zagranicznych II RP. Urodzony 4 października 1894 roku w Warszawie jako syn Józefa Beka i Bronisławy z Łuczkowskich. Dzieciństwo spędził w Limanowej, w dworku zwanym „Bekówką” przy ul. Słonecznej 1, dokąd przyjechał z rodzicami w  1899 roku.  Kształcił się w gimnazjum realnym w Krakowie. Podczas jednego z pobytów wakacyjnych w Limanowej, przy pomocy znajomego stolarza, skonstruował szybowiec. W 1912 roku zdał maturę i rozpoczął studia na Politechnice Lwowskiej, skąd po roku przeniósł się na Akademię Handlu Zagranicznego w Wiedniu. Był instruktorem oddziału Drużyny Strzeleckiej w Limanowej. Jako były student  politechniki, otrzymał przydział do artylerii, gdzie przeszedł wszystkie stopnie, od kanoniera do celowniczego 1. Baterii 1. Pułku I Brygady Legionów.  W styczniu 1915 roku otrzymał st. Kaprala artylerii. W bitwie pod Kostiuchnówką na Ukrainie był ranny w głowę.  Odznaczony został Srebrnym Krzyżem Virtuti Militari. Od 1918 roku w Wojsku Polskim, formował baterię artylerii konnej brygady kawalerii, przeznaczonej do walk na Wschodzie. Jeden z najbardziej zaufanych współpracowników Józefa Piłsudskiego, którego poznał przed 1914 u swego stryja Dionizego, mieszkającego w Zakopanem. Współorganizator przewrotu majowego w 1926 roku, następnie szef gabinetu Piłsudskiego. W 1934 roku włączył się do zbiórki na powodzian w Limanowej. Zmarł 5 czerwca 1944 roku w Stanesti w Rumunii, tam został pochowany, skąd w 1991 roku sprowadzono jego prochy i pochowano na Powązkach.

Interaktyna Mapa Atrakcji TurystycznychPopularyzacja atrakcji turystycznych Województwa Małopolskiego.