Znani i nieznani

Józef Marek

0 / 5

Józef Marek – polski inżynier, założyciel i prezes Podhalańskiej Spółdzielni Owocarskiej w Tymbarku (obecnie zakłady Tymbark S.A.), wykładowca Szkoły Rolniczej w Łososinie Górnej, wybrany na posła do sejmu PRL w 1957 roku. Józef Marek urodził się 17 marca 1900 roku w biednej rodzinie, we wsi Budzów koło Kalwarii. Jego ojciec zmarł, gdy Marek był jeszcze dzieckiem. Wychowywała go matka. Rozpoczął naukę w pobliskim gimnazjum, ale przerwał ją w 1916 roku, aby wstąpić do Legionów, gdzie służył w II Brygadzie pod dowództwem gen. Józefa Hallera.  Został internowany i wywieziony na Węgry do Máramarossziget. Po powrocie wziął jeszcze udział w walkach w wojnie polsko-bolszewickiej. Następnie kontynuował przerwaną edukację: zdał maturę w 1920 i uzyskał tytuł inżyniera po ukończeniu studiów na Wydziale Rolnym i Ogrodnictwa Uniwersytetu Jagiellońskiego w 1926 r. Po skończeniu studiów przyjechał do powiatu limanowskiego i objął stanowisko instruktora sadownictwa. Nawiązał współpracę z Janem Drożdżem z Szkoły Rolniczej w Łososinie Górnej i został jej wykładowcą. W gospodarstwie żony –  na Kisielówce – założył wzorcowy sad, w którym miał możliwość zademonstrowania okolicznym sadownikom zalet tzw. gospodarki piętrowej – polegającej na sadzeniu drzewek w szeroko rozstawionych rzędach, co dawało możliwość uprawy pomiędzy nimi innych roślin. Udało mu się również wyprodukować mrozoodporne odmiany drzew owocowych, które zyskały uznanie w okolicy i w całej Polsce. W 1934 roku założył Podhalańską Spółdzielnię Owocarską w Tymbarku. Budowę zatrzymał wybuch II wojny światowej, w czasie której Józef Marek działał w ruchu oporu. W 1944 roku został aresztowany przez gestapo. Po wojnie kontynuował prace w Tymbarku aż do 1949 roku, kiedy spółdzielnię upaństwowiono i zlikwidowano szkółki sadownicze. Po wyrzuceniu z zakładów tymbarskich założył w Mszanie Dolnej gospodarstwo ogrodnicze, a w 1956 roku zainicjował powstanie w Porębie Wielkiej spółdzielni letniskowo-uzdrowiskowej im. Władysława Orkana. W tym samym roku otrzymał propozycję kandydowania do Sejmu PRL. W 1957 został posłem na Sejm PRL. Dzięki jego staraniom doszło do reaktywowania spółdzielni w Tymbarku, a sam został jej prezesem. Zmarł na zawał serca 3 czerwca 1958 roku. Został pochowany na cmentarzu w Tymbarku.

Interaktyna Mapa Atrakcji TurystycznychPopularyzacja atrakcji turystycznych Województwa Małopolskiego.