Ludwik Kubala – działacz powstańczy, pedagog i historyk, znawca dziejów Polski XVII wieku. Urodzony 9 września 1838 roku w Kamienicy koło Limanowej, jako syn Ludwika i Wilhelminy z Piaseckich.  Dzieciństwo i młodość spędził w Kamienicy i zakupionym przez jego rodziców w 1838 roku zaścianku Łukowica Łapszańska. Ukończył szkołę trywialną w Starym Sączu, potem był gimnazjalistą w Nowym Sączu, Tarnowie i Krakowie, gdzie w 1857 roku zdał maturę i zapisał się na Wydział Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Około połowy 1862 roku wraz z Alfredem Szczepańskim przewodził radykalnej młodzieży akademickiej, tworząc Ławę Główną Krakowską z podległą jej Sądecką Radą Obwodową i organizując na Sądecczyźnie przyczółki władzy narodowej. Wszedł w skład powołanej wówczas Rady Naczelnej Galicyjskiej, gwarantującej autonomię dla akcji spiskowej w Galicji. Opowiadał się bowiem za powstaniem trójzaborowym. Wyrazem tych aspiracji było współredagowane przezeń czasopismo „Galicja”, którego jeden nr ukazał się 15.01.1863 roku. Kolejne pismo pt. „Ojczyzna” zredagował z Alfredem Szczepańskim i wydał 13.06.1863 roku. W broszurze „Uwagi przez pewnego” podtrzymywał radykalne postulaty społeczne i polityczne, domagając się m.in. zniesienia szlachectwa i zupełnego uwłaszczenia chłopów.

Interaktyna Mapa Atrakcji TurystycznychPopularyzacja atrakcji turystycznych Województwa Małopolskiego.